روش طبقه بندی

 

 

 

 

طبقه بندی مشاغل ضمن اینکه به مرحله آخر هر روش که مشاغل بر حسب اهمیت نسبی و مشابهشان گروه بندی می شوند اطلاق می شود،خود یک روش ارزشیابی نیز تلقی می گردد،در روش طبقه بندی معمولا کلیه مشاغل بر حسب حوزه تخصصی و حرفه آن ها به چند دسته کلی که اصطلاحا رسته شغلی نامیده می شود،تقسیم و سپس مجموعه مشاغلی که متعلق به هر رسته بر حسب درجه اهمیت نسبی زیر یکدیگر قرار داده می شوند.

در طرح طبقه بندی مشاغل کارکنان دولت در ایران رسته های زیر در نظر گرفته شده است:

1- رسته آموزشی و فرهنگی

2- رسته بهداشتی و درمانی

3- رسته امور اجتماعی

4- رسته مهندسی و فنی

5- رسته اداری و مالی

6- رسته کشاورزی

7- رسته خدمات(فنی – اداری)

8- رسته فراوری داده ها

طبقات شغلی

مشاغل در هر رسته به طبقات شغلی تقسیم بندی می شوند وبرای هر طبقه یک شرح زبقه نوشته می شود،بالاخره برای مشاغل گروه بندی خاصی در نظر گرفته می شود،آنچه فعلا در طرح های طبقه بندی در ایران متداول است طبقه بندی مشاغل در 16 تا 20 گروه شغلی است،که مشاغل در هر گروه می توانند در پایه های متفاوت قرار بگیرند،معمولا تعداد پایه ها برای هر گروه بین 15 تا 30 پایه در نظر گرفته می شود.

معایب و محاسن ارزشیابی مشاغل به روش طبقه بندی

1- پیاده کردن روش طبقه بندی برای کارشناسان و همچنین کارکنان سازمان آسان است.

2- نتیجه ارزشیابی تقریبا مورد قبول و پذیرش قرار می گیرد.

3- برای کارهای اداری و خدماتی دولتی مناسبتر است و به همین جهت در بخش دولتی اغلب کشور ها از این روش استفاده می شود.

معایب

1- ضابطه ای که در حد گروه یا طبقه بندی شغلی را مشخص که دقیق و قاطع نیست.

2- بعضی مشاغل در بیش از یک طبقه می توانند قرار بگیرند.

3- ارزشیابی ممکن است تحت تاثیر و نفوذ حقوق و دستمزد جاری قرار گیرد.

4- بالاخره در صورتی که سازمان رو به توسعه باشد این روش جوابگوی گسترش نخواهد بود.

به طور خلاصه زمانی که تعداد مشاغل محدود و تشخیص حدود آن ها آسان است روش طبقه بندی را می توان توصیه کرد.

 

 

جهت  مشاور ایزو در هر لحظه کارکنان فنی و کارشناس شرکت آریان گستر پاسخگوی شما می باشند،لذا همین حالا با ما تماس حاصل فرمایید.

02177942240-77959675

مشاوره استراتژی با آریان گستر

در مسیر موفقیت با ما همراه باشید.