روش های اندازه گیری ارزش منابع انسانی:
روش بهای تمام شده تاریخی: این روش بر این فرض مبتنی است : همانطور که تعمیرات اساسی موجب طول عمر بیشتر دستگاه های می شود، هزینه های آموزش کارکنان نیز موجب ارائه خدمات بیشتر و با کیفیت بهتر آنان می گردد. هزینه های تقبل شده برای بکارگیری و آموزش کارکنان سرمایه گذاری در دارایی انسانی محسوب می شوند و اگر قبل از استفاده کامل از سرمایه گذاری انجام شده، یکی از کارکنان سازمان را ترک کند، مانده سرمایه گذاری زیان تلقی می شود.
روش بهای تمام شده جایگزینی: در این روش نیروی انسانی براساس هزینه جایگزینی آن ارزیابی می شود ، لذا شامل براورد هزینه های جایگزینی منابع انسانی موجود یک سازمان می باشد که عبارتند از: هزینه های جستجوی اولیه، انتخاب، استخدام، اشتغال به کار، آموزش، انتصاب و رشد کارمندان.
روش بهای فرصت از دست رفته(نظریه مزایده): در این روش نیروی انسانی متخصص و کمیاب بین واحدهای یک سازمان یا بین سازمان های مختلف به مزایده گذارده می شود و مدیری که مناسب ترین قیمت را پیشنهاد نماید، فرد متخصص را در اختیار خواهد گرفت. معایب این روش شامل موارد زیر است:
- ارزیابی کارمندان کمیابی در دارایی انسانی شرکت ممکن است به وسیله سایر کارمندان به عنوا تبعیض تلقی گردد.
- بعضی از واحدها یا شرکت ها با سودآوری پایین تر، نمی توانند در این رقابت موفق باشند.
- ارزیابی انسانها به این صورت عاری از ارزش های انسانی است.
- از لحاظ اصول حسابداری پذیرفته شده نیست و روشی برای تثبیت آن پیشنهاد نشده است.
برای مشاور ایزو و مشاوره مدیریت منابع انسانی با آریان گستر تماس حاصل فرمایید.
در مسیر موفقیت با ما همراه شوید.
مشاور EFQM تخصص ماست.
02177942240-77959675