سندرم گروه زدگی
متن زیر اطلاعاتی را در مورد سندرم گروه زدگی برای شما عزیزان ارائه می نماید:
سندرم گروه زدگی پدیدهای روانشناختی است که طی آن تمایل به وفاق و همبستگی گروهی سبب تصمیمگیریهای غیرمنطقی یا ناکارامد میشود،در واقع، وفاداری به گروه باعث میشود تا افرادِ حاضر در جمع از ارائه نظر مخالف یا راهحلهای جایگزین خودداری کنند و سبب کور شدن چشمه خلاقیت اعضای گروه میشود و تصمیمگیری و حل مسئله به شکلِ اصولی را به حاشیه میراند.
شاخص سندرم
یکی از نشانههای شاخص سندرم گروه زدگی که بیشتر ما آن را در جلسات کاری خود تجربه کردهایم، توهم « آسیب ناپذیری» است که طی آن، اعضای گروه بیش از حد به درست بودن تصمیمات خود اطمینان پیدا میکنند و توانایی فتکر_نقادانه را از دست میدهند که سبب میشود تا سایر عوامل بیرونی نادیده یا دست کم گرفته شوند.
اصطلاح گروه زدگی
اصطلاح گروه زدگی را نخستینبار ایروینگ جنیس در سال ۱۹۷۲ در کتابی با همین نام به کار برد او با بیان نتایج تحقیقاتش نشان داد که عدم وجود نقطهنظرهای مخالف یا اختلافنظر چگونه میتواند منجر به تصمیمهای اشتباه شود،در نبود اختلافنظر، سایر گزینههای موجود بهطور کامل بررسی نمیشوند و گروه نیز اطلاعات کافی درباره بدیلهای دیگر جمعآوری نمیکند که بتواند منجر به اتخاذ یک تصمیم آگاهانه شود،چه موقعیتهایی گروه را مستعد سندرم گروه زدگی میکند⁉️
همبستگی گروهی بالا
جنیس تأکید میکند همبستگی گروهی، عامل اصلی گروه زدگی است در یک گروهِ متحد افراد علیه تصمیمها صحبت نمیکنند، از بحث با دیگران اجتناب میکنند و بیشتر از هر چیز، حفظ روابط دوستانه در گروه برایشان اولویت دارد.
عوامل ساختاری
-رهبر گروه قدرتمند و متقاعدکننده
-عدم وجود دستورالعملهای مشخص در سازمان
-تشابه میان پیشزمینه اجتماعی و اعتقادی اعضای گروه
-عوامل وابسته به موقعیت
-فشار بالا و تهدیدهای بیرونی استرسزا
-شکستهای اخیر
-فشار و محدودیت زمانی
علائم سندرم گروهزدگی
1- منطقی سازی:
زمانی اتفاق میافتد که بر خلاف شواهد موجود، اعضای تیم خودشان را متقاعد میکنند که پیشنهادشان بهترین تصمیم است.
2- فشار همگروهان:
وقتی یکی از اعضای گروه عقلانی بودن تصمیم را به چالش میکشد، دیگر اعضا با یکدیگر متحد میشوند تا او را مجبور به موافقت کنند معمولاً جملۀ «اگر فکر میکنی ما اشتباه میکنیم همیشه میتوانی تیم را ترک کنی!» توسط یکی از اعضا گفته میشود.
3- خودپسندی گروهی/ توهم شکستناپذیری:
معمولاً بعد از چند موفقیت، گروه به این نتیجه میرسد که هر تصمیمی که میگیرد درست است و هیچ مخالفتی را از هیچ منبعی نمیپذیرد.
4- اخلاقمداری:
زمانی که اخلاق (عمدی یا سهوی) مبنای تصمیمگیری میشود، فشار روانی بر اعضا برای موافقت با جمع نیز بیشتر میشود زیرا هیچکس دوست ندارد به عنوان فردی بیاخلاق شناخته شود.
5- تفکر قالبی:
با همسو شدن نظرات گروه، اعضای تیم افراد بیرون گروه را متفاوت و دارای باورهای اخلاقی متفاوتی نسبت به خودشان میبینند. این خصوصیات در آینده برای بیاعتبار ساختن مخالفتها مورد استفادۀ گروه قرار میگیرد.
6- سانسور:
اعضای گروه عقاید و شواهد مخالف را پنهان میکنند.
7- توهم اتحاد:
زمانی که هیچ کس ابراز مخالفت نمیکند، به نظر میرسد گروه متحد و همنظر است این همان چیزی است که سندرم گروه زدگی را تقویت میکند و باعث میشود وارد چرخه معیوب شده و از کنترل خارج شود.
8- ظهور پاسبانان ذهنی:
بعضی از اعضای گروه، مسئول حفاظت گروه در برابر اطلاعاتی میشوند که توافق جمعی گروه را تهدید میکند.
9- سندرم تنبلی جمعی:
اعضای گروه در مقایسه با تواناییهای واقعی و فردیشان تلاش کمتری برای انجام امور از خود نشان میدهند، این سندرم به تنبلی جمعی معروف است که مطمئناً به نتیجه نمیرسد.
مقابله با سندرم گروه زدگی:
در قدم اول، گروه باید از دلایل ایجاد و عواقب گروه زدگی آگاه شود رهبر گروه باید هنگام واگذاری وظیفۀ تصمیمگیری به اعضای تیم، کاملاً بیطرف باشد تشویق گروه به ابراز عقیده و پرسش آزادانه اهمیت بالایی دارد. یک یا چند نفر در گروه نقش « وکیل_مدافع_شیطان» را بر عهده بگیرند و عقاید مخالف را بیان و از آنها دفاع کنند.
سخن آخر
گاهی بهتر است که گروه را به دو تیم جداگانه تقسیم کنیم تا عملی بودن یا نبودن تصمیمات را جداگانه بررسی کنند بخش قابلتوجهی از زمانتان را به بررسی علائم هشداردهنده و نظرات سازمانهای مخالف اختصاص بدهید پس از رسیدن به اجماع اولیه، تمام تردیدهای برجایمانده باید ابراز شوند و مورد بررسی قرار گیرند کارشناسان معتمد بیرون از گروه را در تصمیمگیریهای مهم مشارکت دهیم.
جهت مشاوره ایزو در هر لحظه کارکنان فنی و کارشناس شرکت آریان گستر پاسخگوی شما می باشند،لذا همین حالا با ما تماس حاصل فرمایید.
02177942240-77959675
مشاوره EFQM با آریان گستر
در مسیر موفقیت با ما همراه باشید.
