سبک‌های رهبری لِوین

رهبری:  در بسیاری از مقاله ها رهبری یکی از پنج وظیفه اصلی مدیران محسوب میشود

 رهبری یعنی هنر نفوذ و تسلط به پرسنل پایین دستی  به روشی که آنها از روی تمایل و با رغبت وظایف را انجام دهند

و اهداف را دنبال نمایند .برخی از پیس کسوتانمعتقدند که رهبری از وظایف مدیران است 

ای در حالی است برخی رهبری را امری فراتر و بالاتر از مدیریت می دانند . و بر این باور هستند

که رهبران سازمان ها الزاما مدیران سازمان نیستند

پروسه ای  که مدیران تلاش می کنند  با ایجاد انگیزه انجام سایر وظایف خود را دررسیدن

اهداف سازمانی آسان و پرسنل با رغبت و از روی تمایل در انجام وظایفشان ترغیب کند؛ در نتیجه رهبری بخشی از مدیریت است

و این وظیفه مانند برنامه‌ریزی، سازماندهی و کنترل نیز از وظایف مدیر به حساب می آید.

اصولاً قدرت عبارت است از توانایی اعمال نفوذ بر دیگران و نفوذ عبارت از اعمالی است

که مستقیم یا غیر مستقیم باعث تغییر در رفتار یا نظرات دیگران می‌شود. رهبری با نفوذ بر دیگران عملی میشود  

و نفوذ نیز از قدرت به وجود می آید

در سال ۱۹۳۹، گروهی از پژوهشگران زیر نظر کِرت لِوین روان‌شناس معروف به تعیین و تعریف سبک‌های مختلف رهبری پرداختند.

با وجودی که پژوهش‌های بعدی، انواع مشخص‌تری از رهبری را تعیین نموده‌اند امّا این مطالعه اولیه بسیار تاثیرگذار بوده است.

درپژوهش لوین سه سبک عمده رهبری شناسایی شده است. در این مطالعه، تعدادی از دانش‌آموزان به سه گروه تقسیم شدند

. یک گروه به شیوه قدرت‌طلبانه، گروه دیگر به شیوه دموکراتیک و گروه سوم به شیوه آزادمنشانه رهبری می‌شد.

سپس به دانش‌آموزان پروژه‌های هنری و کاردستی داده شد و رفتار آن‌ها در پاسخ به سبک‌های مختلف رهبری مشاهده گردید.

در استاندارد ایزو 9001  در مورد رهبری در سازمان بحث میشود . مشاوره ایزو 9001 و اخذ ایزو کمک شایانی در این جهت به سازمان ها خواهد کرد .

● رهبری قدرت‌طلبانه

رهبران قدرت طلب، انتظارات مشخصی را در مورد این که چه کاری باید انجام شود، چه موقع باید انجام شود

و چگونه باید انجام شود، فراهم می‌سازند. همچنین تفکیک مشخصی بین رهبر و پیروان وجود دارد.

رهبران قدرت‌طلب مستقلاً تصمیم‌گیری می‌کنند و از نظرات دیگران یا اصلاً استفاده نمی‌کنند و یا خیلی کم استفاده می کنند.

پژوهشگران دریافتند که تحت رهبری قدرت‌طلبانه، تصمیم‌گیری‌ها از ابتکار و نوآوری کمتری برخوردارند.

لوین همچنین کشف کرد که حرکت از یک سبک قدرت‌طلبانه به یک سبک دموکراتیک دشوارتر از حرکت در جهت عکس آن است.

سوء استفاده از این سبک رهبری معمولاً به دیکتاتوری و خودکامگی می‌انجامد.

رهبری قدرت‌طلبانه برای شرایطی که زمان اندکی برای تصمیم‌گیری گروهی وجود دارد و یا در جایی که رهبر آگاه‌ترین عضو گروه باشد، بهترین شیوه است.

● رهبری مشارکتی (دموکراتیک)

مطالعه لوین به این نتیجه رسید که رهبری مشارکتی (دموکراتیک) به طور کلّی اثربخش‌ترین شیوه رهبری است.

رهبران دموکراتیک اعضای گروه را راهنمایی می‌کنند امّا خود نیز در کار گروه مشارکت می‌نمایند و امکان می‌دهن

د که نظرات دیگران نیز مطرح گردد. در مطالعه لوین، دانش‌آموزانی که در این گروه بودندبه نسبت به آن‌هایی

که در گروه قدرت‌طلبانه قرار داشتند از کارآیی کمتری برخوردار بودند امّا مشارکت آنان از نظر کیفی، بسیار بالاتر بود.

رهبران مشارکت جو اعضای گروه را به مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها تشویق می‌کنند

امّا حقّ زدن حرف آخر در تصمیم‌گیری‌ها را برای خود محفوظ می‌دارند. اعضای گروه خود را در فرایند کار دخیل حس می‌کنند و انگیزه و نوآوری بیشتری دارند.

● رهبری آزادمنشانه

پژوهشگران دریافتند که دانش‌آموزانی که در این گروه قرار گرفته بودند به نسبت به دو گروه دیگر، کمترین کارایی را داشتند

آن‌ها همچنین تقاضای زیادی از رهبر داشتند، همکاری کمی نشان می‌دادند و قادر به کار مستقل نبودند.

رهبران آزادمنش راهنمایی اندکی به اعضای گروه می‌کنند (یا اصلاً نمی‌کنند) و تصمیم‌گیری را به اعضای گروه واگذار می‌نمایند.

هر چند این شیوه رهبری در شرایطی که اعضای گروه از تخصص بالایی در زمینه مورد نظر برخوردار باشند، می‌تواند اثربخش باشد

امّا غالباً به کمبود انگیزه و نقش‌های تعریف نشده می‌انجامد.

02177942240-77959675

در مسیر موفقیت با ما همراه باشید.

↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓↓

@Aryangostarco

 

شرکت آریان گستر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *