سازمان یادگیرنده

 

 

 

 

اصطلاح «سازمان یادگیرنده» نخستین ‌بار توسط پیتر سنگه (Peter Senge) در سال ۱۹۹۰ مطرح شد. به اعتقاد وی، در بین اقدامات مدیریتی، شاید مهمترین کار، ایجاد سازمان یادگیرنده است که امروزه سازمان‌های موفق دنیا در پیش گرفته‌اند. زیرا کوشش برای جستجو و یافتن یک نظریه مدیریت برای اداره سازمان‌ها،رد شده است.

نظریه مدیریتی

برخی نظریه‌پردازان مدیریت معتقدند، هیچ نظریه مدیریتی، هرچه جامع و فراگیر هم باشد، نمی‌تواند پاسخگوی پیچیدگی مسائلی باشد که در اجرای امور سازمان‌ها، بوجود می‌آیند،پیتر سنگه می‌گوید که در عصر حاضر،سازمان‌هایی موفقند که همه کارکنان آنها برای افزایش سطح توانایی خود بکوشند، و وظیفه مدیریت نیز این است که شرایطی را فراهم کند تا در آن شرایط، همه بتوانند در ارتقاء و تقویت سطح دانش خود اقدام کنند.

ایده‌های جدید

سازمانی که قصد دارد به صورت «سازمان یادگیرنده» درآید، باید توانا باشد تا ایده‌های جدیدی ارائه دهد و برای مشکلات سازمان راه حل‌های آزمایش‌نشده و جدیدی بیندیشد و بطور کلی «خلاق» باشد،پیتر سنگه در کتاب «پنجمین فرمان» به هفت مدل ذهنی در رابطه با ناتوانی‌های یادگیری اشاره می‌کند:

1. من یعنی شغلم؛

این نوع بیماری ذهنی که در علم روانشناسی، آن را بحران شخصیت می‌نامند، انسان را در محدوده دانش تخصصی خود محصور می‌کند و او را از فراگیری مهارت‌های دیگر باز می‌دارد.

2. دشمن در جایی خارج از سیستم است؛

این بیماری که در حقیقت محصول درد قبلی است، بر نگرش غیر سیستماتیک و غیر جامع‌نگر افراد به مسائل، اشاره می‌کند، گویی که هر مشکلی که در کار ما یا سازمان ما رخ می‌دهد، ناشی از افراد و سازمان‌های دیگر است.

3. توهم پذیرش مسئولیت؛

وقتی صحبت از مسئولیت‌پذیری در مواجهه با مشکلات مطرح می‌شود، تصور می‌شود که وقتی با یک بحران مواجه شدیم، شجاعانه در جهت رفع آن اقدام کنیم. اما حقیقت این است که باید پیش از تبدیل مسائل به بحران، بدون آنکه منتظر اقدامی از سوی شخص دیگر باشیم، با نگاه آینده‌نگر، آنها را از میان برداریم. در صورتی که مسئله به بحران تبدیل شود، اقدام جسورانه برای رفع آن، برخورد فعال و آینده‌نگر محسوب نمی‌شود.

4. تمرکز بر روی وقایع؛

مسائل امروز،حاصل جریان‌های آرام و پیوسته‌ای هستند که از گذشته آغاز شده‌اند، نه حاصل وقایع ناگهانی. چنانچه ذهن مسئولان سازمان، درگیر مسائل روزمره باشد، نمی‌توان صحبت از یادگیری فزاینده به‌میان آورد.

5. پندار بیهوده در مورد یادگیری از تجارب؛

معمولاً در سازمان‌ها، نتایج بسیاری از تصمیمات ارزیابی نمی‌شوند. چرا که این بررسی‌ها، آسان نیستند شاید امروز در مورد مسئله‌ای تصمیمی بگیریم که نتایج آن چندین ماه یا چندین سال بعد، نمایان شود، آیا توانایی ارزیابی نتایج تصمیمات و اقدامات خود را داریم؟ اگر نداشته باشیم، به باورهای غلط و منحرف کننده‌ای در مورد آنها می‌رسیم.

6. افسانه‌ای به نام تیم مدیریت؛

تیم‌های مدیریتی که متشکل از چند مدیر با حوزه تخصصی مختلف جمع می‌شوند تا مشکلی را حل کنند؛ واقعاً چقدر اطمینان وجود دارد که این مدیران بتوانند بر ضعف‌های ناشی از عدم یادگیری سازمانی فایق آیند معمولاً این مدیران به قصد اجتناب از حرف و اقدامی که به وجه شخصی‌شان و یا همکارشان صدمه‌ای وارد شود، از حل مشکل، احتراز می‌کنند.

7. ناتوانی‌ها و فرامین؛

ناتوانی ما در یادگیری، باعث می‌شود که در محیطی پر مخاطره و پر تنش محصور شویم. لذا قبل از هر چیز ما باید بکوشیم که قدرت تشخیص این مخاطرات را بدست آوریم تا بتوانیم راه حل‌های آنها را بیابیم. بسیاری از این مخاطرات در غبار واقع روزمره نهفته‌اند.

 

 

 

جهت  مشاوره ایزو در هر لحظه کارکنان فنی و کارشناس شرکت آریان گستر پاسخگوی شما می باشند،لذا همین حالا با ما تماس حاصل فرمایید.

02177942240-77959675

مشاوره ایزو 9001 تخصص ماست.

در مسیر موفقیت با ما همراه باشید.

شرکت آریان گستر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *